Mike Slade maakt het onderscheid tussen klinisch herstel en persoonlijk herstel. Klinisch herstel betreft het herstel van de gezondheid: de remissie van symptomen en zo mogelijk op genezing gerichte werk van hulpverleners en behandelaars, bvb somatische, psychologische en farmacologische interventies. Persoonlijk herstel betreft het proces van ontdekking over wie iemand is. Het wordt vaak omschreven

“Herstellen is wat de patiënt doet. Herstelondersteuning is de hulp die hij daarbij krijgt. Herstelondersteunende zorg is wat de zorg hierin bijdraagt” (Droës, ea) “Op collectief niveau is het herstelconcept onlosmakelijk verbonden met zelfbeschikking, empowerment en emancipatie van mensen met psychische aandoeningen en met het tegengaan van stigma en discriminatie.” (Fisher en Chamberlin, 2003)  

Waar streven we naar? Als netwerk beschouwen we cliënten en hun naastbetrokkenen als essentiële partners in de (organisaties van de) zorg. We stimuleren een participatieve cultuur bij netwerkpartners en streven naar een trialoog in al onze overlegorganen. Onder de noemer van OPWEGG Kempen zetten we concreet in op: Verbindende initiatieven rond ervaringsdeskundigheid en participatie. Groei